پيشگفتار بىشك نخستين و والاترين هدف مكتبهاى الهى و برنامه‌هاى مقدّس پيامبران به ويژه حضرت ختمى مرتبت صلوات‌اللَّه عليه مسألهء توحيد و شناخت آفريدگار جهان بوده است . معرفت خداوند ، علاوه بر ايجاد تكامل انسانى و معنوى و اتّصال موجود خاكى به عالم عُلوى ، خود ضامن سعادت اجتماعى و برقرارى نظام عالى زندگى است و كليد رمزى است كه جامعهء ايده‌آل انسانى در پرتو آن مىتواند به وجود آيد ، شايد هم طرح مدينهء فاضلهء افلاطون و ديگر فلاسفه و مربّيان بشرى ، نسيمى برخاسته از اين وادى بوده باشد . در قرآن كريم ، سخنان پيامبر اكرم و ائمّهء هُدى عليهم السلام بر موضوع خداشناسى بسيار تكيه شده و با بيانها و روشهاى گوناگون ، مردم را در جريان شناخت آفريدگار جهان هستى و جلوه‌هاى زيبا و عرفانى آن قرار داده‌اند . تدبّر در آيات قرآن و احاديث معصومين عليهم السلام اين حقيقت را روشن مىسازد كه اساسِ تربيتِ اسلامى ، بر تكيه‌گاهِ محكمِ شناختِ راستينِ آفريدگار استوار است و اصولًا ريشه‌هاى انحرافات و مفاسد اخلاق و ديگر ابتلائات جوامع بشرى ، ناشى از بىاعتقادى و نشناختن خداوند متعال مىباشد . اميرالمؤمنين على عليه السلام كه ممتازترين شاگرد مكتب وحى و پيامبر است ، در كلماتش كه الهام‌گرفته از كتاب خداست ، در اين باره دادِ سخن داده و در بُعد خاصّ